şiir tadında yazılar / öLemiyorum biLe..

Şişirip yelkenleri, açılma vaktin gelmiştir denize.

Bilirsin ki ne fırtınalar, ne deli dalgalar
beklemektedir seni. Korkarsın, terk edemezsin limanı, bir köşesine sığınırsın.
Kabullenmesen de
artık aşk bitmiştir, İşte son bu...

İçin hep hüzün doludur, bir türlü kabullenemezsin bittiğini. Gözlerinin içine bakıp seni seviyorum
demesini beklersin. O sözler hiç çıkmayacak o dudaklardan bilirsin.
Yinede umudun yeşildir,

İşte hayal bu...

Gururlusundur, istenmediğin yerde durmazsın. An olur ki ne olur bitmesin dersin.
Bu sözlerin
dudaklarından nasıl çıktığına kendin bile inanamazsın. Oysa o yüzüne bakıp sadece gülümser,

İşte acı bu...

Ondaki sıcaklığı kimsede bulamayacağını düşünürsün. Kimse onun gibi gülemez, onun gibi dokunamaz
dersin. Ve kimseyi onun kadar sevemeyeceğini bilirsin.
Kahredip başını eğersin önüne.

İşte hüzün bu...

Nefes alamaz hale gelirsin, daralır için. Bir kaç saatlik derin bir uykuya hasretsindir.
Bilirsin
ki gözlerini kapasan da terk etmeyecektir hayali.
Atarsın gecenin kollarına kendini,

İşte huzur bu...

Ondan gelecek tek bir haberi umutsuzca beklersin Bir de beklemek ölüm gibi gelir insana böyle
zamanlarda.
Aslında ölüm fikride garip değildir artık sana.
Geri dönerse diye ölemezsin bile,

İşte sabır bu...

Hayat devam ediyordur ama her şey yarımdır, hep bir yanın eksik. Yüreğin eskisi gibi atmayacaktır,
başka aşklarsa seni kandırmayacaktır.
O başkalarıyla, mutlu bir hayatı yaşıyor olsa da,
yine de
sevginden vazgeçemezsin.

İste aşk bu...

Boşver, Hep aynI MaSaL.

"Hayat ve Ben" işte hepsi bu kadar...

 

daha fazlası için.. www.zeybet.net

Yorum Yaz